صلصال

به نظرشما عامل بوجود آورنده مشکلات چه است؟

عوامل مشکلات را می توانیم بگوییم که اقسام گوناگون دارد: اولین عاملی که در دست خود دولت است، معاشات مامورین دولتی را بالانمی برد، یک ماموری که از ولایت دیگری بیاید با دو هزار و چهار صد افغانی کدام کار خود را پیش ببرد؟  مشکل دیگر این است که این مردم مدت 25 سال خود کامه زندگی کرده اند و گرفتار جهل و خودکامگی بوده است و خود محوری بوده و پنجاه سال  وقت دیگر لازم دارد که اخلاقیات مردم تغییرکند.

بعد از تحولات جدید در افغانستان، بامیان به عنوان امن ترین ولایت در افغانتسان بوده و این بدین معنی است که باید بیشترین بازسازی در این ولایت صورت می گرفت اما می بینیم  که بازسازی صورت گرفته، خیلی ناچیز می باشد، دلیلش در چیست؟

من خدمت شما عرض کنم که ولایت بامیان همانطوری که خود شما گفتید امن ترین ولایات است، و این که ولایت امن است ما این را از دستکاه دولتی نمی دانیم، خود مردم بامیان امنیت افرین است، مردم بامیان شکنخه زیاد دیده و مردمان زیادی در این ولایت کشته شده، طالب به حد اعلایش در اینجا ظلم کرده  این مردم خودش خسته شده است، امینت را اینها افریدند و مواد مخدر که در هیچ نقطه بامیان کشت نمی شود خود مردم جلوش را گرفته است. دستگاه حکومتی هم رول خیلی مختصری دارد  در این مورد. عرض کنم که ما نمی خواهیم منکر شویم که در ولایت بامیان کار هیچ صورت نگرفته است بلکه بسیار کم کار شده است یک مقدار کار روی دوایر دولتی و بعضی پلچک ها بطور بسیار مختصر کار شده است. ما عامل این مسئله را عمدتا تعصب دستگاه دولتی می دانیم که تا هنوز همان تعصب قدیم و حاکمیت تک قومی که در افغانسان حاکم بوده باقی است و به طرف بامیان با همان عینک قبلی نگاه کرده می شود و من خودم عقیده دارم که تعصب به دستگاه دولتی اجازه نمی دهد که یکمقداری به مردم بامیان رسیدگی شود و به همین دلیل است که بازسازی صورت نمی گیرد، مقامات حکومتی که در اینجا است مانند مقام ولایت و... تلاش زیاد می کند اما از سرگاه آب گل الود است.

حضور موسسات در بامیان قابل توجه است و قاعدتا باید کار های زیادی نیز در بامیان انجام می شد، در صورتی که کار و بازسازی در بامیان صورت نمی گیرد پس اینهمه موسسه و انجو در بامیان مشغول چه کاری هستند؟

خدمت شما عرض کنم که بله.  فقط چیزی که ما را بسیار اذیت می کند و چیزی که ما را متاثر ساخته این مسئله است که موسسات در بامیان خیلی زیاد است، کشورهای تمویل کننده هم طوری به افغانستان کمک می کنند که هشتاد و پنج در صد بودجه ای را که می خواهند در افغانستان کمک کنند، مصرف کارگرهای خودش و تیل موترش می کنند.

در بامیان چیزی را که از موسسات دیدیم گرد و خاک است که چشم ما را کورکرده است و سرکهای ما را موترهایش خراب می کند و دیگر کاری را از انها ما ندیده ایم، بسیار کار کم انجام داده است و بعض پلچک های که جور می کنند و یا بندآب که جور می کنند یکساله هم نمی شوند، شما می توانید بندآب را بیشتر بیبینید که خراب شده. بطور نمونه در شهیدان بروید و بند آبی را ببینید که یکسال هم دوام نکرده است ، فقط مردم را فریب می دهند، این ناشی از وضعیت دولت است که موسسات را زیر فشار نمی گیرد و تحت کنترول خود نمی یاورد و موسسات هم بخاطر که ازاد است کار نمی کند.

کارهای را که شورای ولایتی در این قسمت انجام داده، چه است؟

شما شاید در جریان باشید که شورای ولایتی یک نهادی است که مشوره دهنده است و تازه در همین بعدی ها مشوره ما تبدیل به نظارت شده است. ما در همان محدوده مشوره خود کل این برنامه هارا به ولایت و ارگانهای دولتی و به موسسات در جریان جلسات پیشنهادهای خود را داریم راه حلی که ما در باره این مسئله سنجیدیم موسسات باید کلا راجستر شود تحت کنترول دولت باشد.  برنامه های را که اجرا می کنند باید زیر نظر شورای ولایتی و دولت باشد. کارهای شان اولویت بندی و اولیت بندی شود که  هم اولیت لازم است و هم اولویت. از سال گذشته که ما این پیشنهاد را داریم تا هنوز نه کسی با ما مشوره کرده و نه موسسات به این موضوع توجه کرده که ما این را هم از طرف دستگاه دولتی می دانیم. دستگاه دولتی در صورتی که موسسات را زیر فشار قرار دهد، می تواند مشوره کند و اولویت بندیها را در نظر بگیرد و ما یک نفر مسوول روابط داریم که در این مسئله با موسسات بنشیند و همچنان یک برنامه دیگر هم  داریم بنام کمیسیون اولویت بندی واولویت ها. ماه یک مرتبه جلسه دارد و از طرف شورای ولایتی هم اقای پویا در انجا وظیفه دارد. در اینده انتظار داریم که این کارها یک مقداری خوبتر شود تا هنوز که چیزی صورت نگرفته.

همکاری ولایت باشورای ولایتی چطور است؟

همکاری ولایت بامیان تا حدی خوب است، تا آن حدی نیست که ولایت یا ارگانهای آن مخالف شورای ولایتی باشد، اما به آن حد که باید همکاری می بود، همکاری نتوانسته. تنها موردی که می توانم بگوییم سارنوال همکاری نکرده که ما می خواستیم از مجلس دیدن کنیم و برای ما اجازه نداده و محکمه بعض موارد همکاری نمی کند اگر مکتوب روان کنیم و یا دعوای های که نادرست فیصله می شود اگر سوال کنیم انها جواب نمی دهند اما خود والی صاحب رویه اش با ما خوب است و مشوره را که بدهیم قبول می کند، و مقام قومندانی امنیه هم با ما همکار است. ما گلایه نداریم.

در مورد سرک بامیان – کابل چه معلومات دارید؟

مدت دوسه سال است که من در جریان هستم جناب اقای کرزی رییس جمهور محترم ما زمانی که در بامیان امد در حضور پنج هزار نفر برای مردم وعده کرد شما تا سال 1384 بالای سرک قیر راه می روید. بعد از آن ما چند مرتبه بحضور رییس جمهور شرفیاب شدیم و بار دوم که اقای کرزی در بامیان امد برای ما سرک بامیان و برق بامیان را وعده کرد و یکی هم درجه 2 شدن ولایت بامیان را. اما کار این سرک بسیار به کندی پیش می رود و رییس جمهور ما در این رابطه توجه نکرده و ما کاملا ناراضی هستیم و حتی امسال اقای مهدوی و شیر باز حکیمی وزرای مشاور  که در بامیان امده بودند برای ما گفت که 40-50 نفر در عید پیش اقای کرزی بیایید و من برایش می گویم که ولایت شما را درجه 2 کند، من گفتم که در دو عید برای ما عیدی داده و عیدی سوم را ما نمی خواهیم.  

اگر کدام گفتنی دارید؟

ما تنها پیامی را که به مردم خود داریم این است که مردم ما همانطوری که همیشه حوصیله مند بودند این بار هم حوصله مند باشند. چیزی دیگری  را که مشخصا عرض می کنم این است که مردم ما توجه جدی به قشر جوان داشته باشید که قشر جوان آینده کشور استند و ما در اینده به اینها نیاز داریم، اگر ما در باره جوانان غافل شویم اینده کشور از دست ما خواهد رفت. دانشگاه های ما مشکلاتی زیاد دارد و از امکانات و لوازم درسی محروم است. باید به این ها توجه صورت بگیرد و ما از این ناحیه بسیار متاثر هستیم و توصیه من به ثروتمندان و تجاران ما، دکانداران و شخصیت های ما این است که از قشر جوان غافل نباشند تا جوانهای ما عقده ای بار نیایند و از درس محروم نشوند که ما سالهای سال بخاطر این که از درس محروم بودیم ضربه خوردیم و در اینده نیز در صورت توجه نشدن به جوانها، ضربهء مهلکی خواهیم خورد.