صلصال

در باره قهرمان ملی از مردم افشار سوال کنید

نزدیک 24 ساعت میشه که بدون وقفه در کابل برف می بارد و هنوز هم به شدت ادامه دارد. کوچه ها مملو از برف است و چهره کابل زیبایی خاصی بخود گرفته است. اما موتر ها در سرک ها به سختی می تواند حرکت  کند و در این دو روز چندین مورد تصادف را تلویزیون ها گزارش داده است.

قبل از ظهر برای نیم ساعت به سوی مقصد نا مشخصی از خانه بیرون رفتم. این گونه برف سنگین  در مدت چند سالی که من در کابل هستم کاملا استثنایی است  و برای من خیلی خوش ایند بود که کمی در چنین فضای برفی  راه بروم - حد اقل تا پل سرخ، اما نتوانستم زیاد راه بروم و چندین بار نزدیک بود به زمین بیافتم، ناگزیر به خانه برگشتم.

چاینل های تلویزیون را پالیدم تا میزگردی را در تلویزیون شمشاد پیدا کردم. میز گردی جالبی بود، هر لحظه فکر می کردی که این جدال لفظی به جنگ فزیکی منجر خواهد شد ولی خوشبختانه چنین نشد و میزگرد با مسالمت و بدون اینکه کسی دستش شکسته شود  و پیشانی اش خون الود شود، ختم شد. به نظرمن چند گپی این شرکت کننده ها خیلی جالب رسید و خواستم  انها را با دوستان خواننده وبلاگ نشریه صلصال نیز در میان بگزارم.

شرکت کننده های این میزگرد مولوی مختار رهبر حزب نهضت اسلامی، واقف حکیمی سخنگوی جمعیت اسلامی، ملالی جویا نماینده مردم فراه در پارلمان و حبیب الله رفیع، نوسنده نامور پشتون، بودند.

واقف حکیمی سخنگوی جمعیت اسلامی افغانستان: 

-  " باید از رهبران مجاهدین به عنوان قهرمانان ازادی افغانستان ستایش شود و آنها همیشه مورد احترام باشد."

-   "حکومت ربانی مشروع تر از حکومت کرزی بود چون در شورای حل وعقد نماینده تمام احزاب اسلامی اشتراک داشتند."

ملالی جویا نماینده در پارلمان:

-   "شما (اشارهء دست به حکیمی)اگر می خواهید که در باره  قهرمان ملی تان چیزی بیشتر بدانید، لطفا بروید از مردم افشار در مورد وی سوال نمایید."

-   "شما(اشارهء دست به حکیمی) برادران طالبان هستید."

-   "شما(اشارهء دست به حکیمی) اگر از لحاظ فزیکی صدای من را خفه کنید اما صدای مردم را هیچگاه خفه کرده نمی توانید."

-   از اینکه بحث خیلی جدی شد، حکیمی و ملالی هردو می خواستند صحبت کنند و بعد زمانیکه خبرنگار به ملالی گفت خانم بفرمایید شما، ملالی گفت  نه  بان حکیمی صاحب صحبت کند و حکیمی به ملالی میگه نه شما بفرمایید، بعد ملالی در جواب اقا حکیمی میگه:  شما اول بگویید که من جواب تان را بیتم!

-  "همینکه مجاهدین میگویند باید مجرمین دوره کمونیست ها وقبل از ان نیز باید محاکمه شود این حرف اینها این را می رساند که اینها جرم شان را قبول دارند و ادعاهار می پزیرند ولی اعتراض شان در این است که دیگران چرا محاکمه نمی شوند."

 - "خانم سمر نمی تواند درمورد محکمه مجرمین قضاوت کند چون خودش عضو حزب وحدت حزبی که در در گیری ها سهم داشته است، می باشد." ( برای تایید حرفش یک کاپی نشریه عهد جدید را نشان می دهد)

مولوی مختار مفلح، رهبر حزب نهضت اسلامی افغانستان:

- "ما باید به مقدسات توهین نکنیم. کسانی مثل قهرمان ملی فعلا نیست و برای ازادی کشور ومردم جان شان را از دست دادند و شهید شدند و ما نباید در باره انها سخن بگوییم."

- "از اینکه معاونین کرزی و تعداد از اعضای کابینه اش متهم استند، این حکومت نمی تواند حرف سازمان دیده بان حقوق بشر را تایید کند و این کار از عهده این حکومت خارج است."

حبیب الله رفیع، نوسنده و محقق:

-  " اقای ربانی در زمان ریاست جمهوری خود از جنرال حمید گل درخواست کرده بود که بیاید اردوی ملی   افغانستان را اموزش دهد."

-  "اقای ربانی زمانیکه طالبان در دروازه های کابل رسیده بود، انها را فرشته نجات خواند."

-  "شما( اشاره به حکیمی) چگونه می گویید که حکومت ربانی مشروع بود و از طرف مردم بود، در حالیکه حزب وحدت اسلامی و حزب اسلامی درآن سهم نداشتند."

  بعد از آغاز شدن "برنامه عمل عدالت انتقالی" و به ادامه آن نشر شدن بیانیهء سازمان دیده بان حقوق بشر، حساسیت رهبران مجاهدین که بیشتر شان در گزارش این سازمان به عنوان متهمین نام برده شده است، برانگیخته شده است. دو روز قبل تمامی انهای که از سوی سازمان دیده بان حقوق بشر نام برده شده است، در جلسه ای گرد هم جمع شدند و اعتراض شان را نسبت به این گزارش اعلام کردند. البته کسانی دیگری نیز مثل سید مصطفی کاظمی  که اسم شان در گزارش نیامده است و لی بخاطر که از قافله نمانده باشد و بر مهم بودن خود تاکید کرده باشد، بطور افختاری اشتراک نموده بودند.

 اگر در یک دراز چوکی ببینی که ربانی، دوستم، سیاف، خلیلی اسماعل خان و فهیم در کنار هم نشسته اند و همه یک خواست واحد دارند و در حالیکه دست به سینه دارند صادقانه همدیگر را احترام می کنند، برایت جالب نیست؟

     (عبدالجلیل بینش)

شماره 27

شنبه 2جدی 1385  /23 دسمبر 2006

اگر نظریاتی در باره مطالب این شماره دارید، در اینجا بنویسید.

برای مرحم زخم قربانیان

تنها اشک کافی نیست

عبدالجلیل بینش

بخش از نوشته:   بی جرئتی، محافظه کاری بیش از حد، ترسیدن بسیار از ناقضین حقوق بشر و جنایتکاران جنگی و باور نداشتن به مردم، معرف اصلی شخصیت سیاسی اقای کرزی به حساب می آید. کرزی جرئت عمل را در مقابل ناقضین حقوق بشر از دست داده است و در طی چندین سال حکومتش همواره از سیاست "باج بده و حکومت کن" تبعیت کرده است. با کمترین فشار از سوی ناقضین حقوق بشر، باج های کلانی را به آنها پیشکش کرده است.

"صلح، مصالحه و عدالت در افغانستان؛ برنامه عمل جمهوری اسلامی افغانستان" نام برنامه عملی است که از طرف حکومت افغانستان، هیئت سیاسی ملل متحد در افغانستان (یونما) و کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان بعد از اینکه کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان مشوره ای را با 6000  تن از مردم افغانستان در باره جنایت های گذشته انجام داد و نتیجه آن را بنام  "صدای مردم برای تامین عدالت" به نشر رساند، تهیه گردیده است. این برنامه در تاریخ 5- 6 جون 2005 در شهر هاگ در کشور هالند در جلسه بنام "اجلاس هاگ در باره صلح وعدالت در افغانستان" که نماینده های حکومت افغانستان، نماینده دادگاه عالی افغانستان، نماینده وِیژه سرمنشی ملل متحد، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، نماینده خاص اتحادیه اروپا در افغانستان و نماینده های اکثر کشور های خارجی همکار در بازسازی افغانستان، اشتراک کرده بودند، ارایه و مورد موافقت آنها قرار گرفت. این برنامه چندی بعد در از طرف کابینه جمهوری اسلامی افغانستان  نیز به تصویب رسید.

چوکات زمانی که برای  تطبیق این برنامه در نظر گرفته شده است سه سال می باشد. این برنامه شامل پنج بخش کلیدی می باشد؛ "یک: اذعان به رنج های مردم افغانستان. دو: ایجاد نهادهای دولتی معتبر و پاسخگو و پاکسازی نهادهای دولتی از وجود ناقضین و جنایتگاران حقوق بشری. سه: حقیقت جویی و مستند سازی. چهار: ترویج مصالحه و تقویت وحدت ملی. پنج: ایجاد راهکارهای موثر و معقول پاسخگویی."

مطابق تقسیم اوقات که در برنامه عمل در نظر گرفته شده است، در سال 2005 و 2006 باید بخش از این برنامه انجام می شد اما بخاطر بعضی دلایلی که زیاد روشن نیست، این برنامه مطابق تقسیم اوقات پیگیری نشد. سرانجام در تاریخ 10 دسمبر همزمان با بزرگداشت از پنجاه و هشتمین  سالگرد تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر، برنامه عمل(action plan) عدالت انتقالی (transitional justice) با نمایش فلم مستندی از جنایتهای جنگی و نقض حقوق بشر که قربانیان اصرار داشتند ما جنایت کاران و ناقضین حقوق بشر را نخواهیم بخشید، اغاز گردید. در این محفل حامد کرزی رئیس جمهور اسلامی افغانستان ، داکتر سیما سمر رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و تام کونیکز نماینده ویژه سرمنشی ملل متحد در افغانستان، به ایراد سخن پرداختند.

اقای کرزی از دیدن فلم به شدت متاثر شده و چندین بار اشکهایش جاری گردید. وی در حالیکه به سختی می توانست سخن بگوید، گفت، عوامل خشونت ها در افغانستان تجاوزهای خارجی است و برای پایان دادن به جنایت های گذشته و کنونی، افغانها باید متحد شوند. سخنران دیگر داکتر سمر گفت، تامین عدالت و تحکیم قانونیت در افغانستان نیاز به  اقدامات شجاعانه دارد و همچنان تام کونیکز آغاز این برنامه را به رئیس جمهور کرزی تبریک گفت.

از پنج "بخش کلیدی" شامل در "برنامه عمل"، بخش کلیدی دوم یعنی " ایجاد نهادهای دولتی معتبر و پاسخگو و پاکسازی نهادهای دولتی از وجود ناقضین و جنایتگاران حقوق بشری" مهمترین و چالش بر انگیز ترین مواد این برنامه در این مرحله، به شمار می رود. این بخش برنامه بیشتر از هر بخش دیگر حساسیت و عکس العمل های  متهمین به نقض حقوق بشر را بر انگیخته است و باعث شده است که انها واکنشهای جدی را از خود در مقابل این برنامه نشان دهد. از سوی دیگر کمیسیون مستقل حقوق بشر و اکثر نهادهای ملی و بین المللی مدافع حقوق بشر نیز روی اجرای این "بخش کلیدی"  تاکید بیشتری دارند و بر عملی شدن آن اصرار می ورزند. همچنان در  سال گذشته کنفرانسی بنام "مصالحه و حقیقت یابی"  برای سه روز (13 تا 16 دسمبر) در کابل دایر گردید و در این کنفرانس که نماینده های دولت، نماینده های نهادی  ملی و بین المللی حقوق بشری و نماینده های مردم از سراسر کشور شرکت کرده بودند، مهمترین فیصله آنها  نیز برکناری جنایتکاران جنگی و ناقضین حقوق بشر از پستهای دولتی بود.

سرک بامیان- یکاولنگ اسفالت می شود

کشور جاپان ٢٠ ميليون دالر امريکايى  را براى ساخت سرک باميان _ يکاولنگ و ١٨ ميليون دالر امريکايى را به پروژه حمايت از مشاغل روستايى ،  به افغانستان کمک خواهد کرد .

قرارداد اين کمک هاى بلاعوض که از طريق بانک انکشاف آسيايى صورت مى گيرد، توسط وزراى ماليه ، زراعت و آبيارى، فوايد عامه، نماينده های کشور جاپان وبانک انکشاف آسيايى به امضا رسيد .

داکتر ولى محمد رسولى معين وزارت فوايد گفت  سرک باميان _ يکاولنگ به طول تقريباً ١٠٠ کيلومتر، بخشى از سرک شمال - جنوب  کشور مى باشدکه با ختم کارهاى ادارى آن، عملاً کار آن در تابستان سال آينده آغاز خواهد شد .

همچنان وی علاوه کرد که قسمت ديگر از سرک شمال - جنوب از مزارشريف _  ولسوالى دره صوف ولايت سمنگان  به طول ١٤٠ کيلومتر به مصرف تقريباً ١٢٠ ميليون دالر از سوى بانک انکشاف آسيايى نيز تمويل گرديده است.  سرک عمومى شمال - جنوب شامل دو بخش مى باشد که قسمتى از آن از مزارشريف  _  دره صوف   _ باميان _ چغچران مرکز ولايت  غور _ ترينکوت  مرکز ارزگان و کندهار مى گذرد و بخش ديگر آن از جوزجان _ بلچراغ فارياب _ لعل سرجنگل  باميان  _ ولسوالى دلارام نيمروز و زرنج مرکز نيمروز  عبور مى کند.

اقای رسولی علاوه کرد که با اعمار و تکميل سرک هاى مذکور، افغانستان بيش از هشتاد فيصد عايد  سالانه ٢٥٠ الى ٣٠٠ ميليون دالرى را که اکنون به علت مشکلات ترانسپورتى از دست مىدهد ، دوباره بدست خواهد آورد .

عبيدالله رامين وزير زراعت گفت پروژه حمايت از مشاغل روستايى که در چهار ولايت ننگرهار، کندهار ، باميان و بلخ اجرا خواهد شد  در راستاى حل مشکلات پروسس محصولات زراعتى و بازاريابى براى آنها مؤثر خواهد بود

اين پروژه  در کنار زمينى که ازسوى دولت به ارزش يک  ميليون دالر در اختيار آن قرار مى گيرد با  سهم مردم، مجموعاً ١٩ ميليون و ٣٠٠ هزار دالر مصرف دارد .

نامبرده گفت که پنجاه فيصد اين پول، براى قرضه در بخش زنان و پنجاه فيصد ديگر آن به کوپراتيف هاى زراعتى تخصيص داده شده است که تقريباً ٥ هزار فاميل  مستقيماً و ٩ هزار فاميل  غير مستقيم از آن مستفيد خواهند گرديد .  ايجاد ٤٠ مرکز پروسس محصولات زراعتى ، انجمن توليدکنندگان و ٤ کوپراتيف شامل اين پروژه مى باشد.

بیکاری ناامنی را  تقویت میکند

نوشتهء ارسالی از عبدالحکیم ستوده

 بخش از نوشته:  افراد بیکار به ناچار یکی از این گزینه را باید انخاب کنند یا کشور را ترک گفته هجرت به دیار بیگانه را برگزینند و یا در کنار دشمنان این مرز و بوم قرار گرفته و صفوف دشمن را تقویت کنند و یاهم باپزیرفتن انواع مشکلات و وضعت کنونی در میان مشکلات دست و پنجه نرم کنند. گزنیش هر یک از این کزینه ها برای اینده دولت خطرناک است.

در کنار مشکلات متراکم و انباشته شده که در برابر دولت اقای کرزی قرار دارد یکی هم معضل فقر و بیکاری است که به پیمانه وسیعی در نقاط مختلف کشور گسترش یافته است برای ردیابی عوامل این قضیه انچه که بیش از همه قابل لمس است سیستم های نا کار امد و منفعل است که با معیار های امروزی هیچ گونه همخوانی ندارد. این موضوع باعث گردیده است که هرکسی از این اشفته بازار به نفع خود و به ضرر منافع و مصالح عمومی قدم بردارد و حقیقت این است که بعد از سقوط رژیم کمونیستی سابق تمامی هست و بود سرمایه های مادی و معنوی این مملکت در  شعله های آتش جنگ خانمان برانداز جنگ چندین ساله  خاک و خاگستر گردیده کارخانه جات و فابریکه ها که در ان زمان احیا شده بود از میان رفت و بدنبال ان مهاجرت دست چمعی هموطنان ما به خارج از کشور شروع شد و یک عده عناصر کاردان و ماهر که می توانست در قسمت های مختلف نقش ایفا کند راهی دیار مهاجرت گردیده و از وطن شان دور گردیدند.

مبارزه با شورش در افغانستان

راه حل کوتاه مدت ندارد

خلاصه گزارش جدید سازمان بین المللی بحران در باره وضعیت امنیتی افغانستان

تقریباً پنجسال حاکمیت سوء رهبران غارتگر و فر هنگ بی بازخواستی از اهمیت زیادی بر خورداراست. افزایش بیش ازحد تجارت مواد مخدر نشانه و منبع نا امنی و فساد است. چنین وضعیت، تأثیرات ویژه ی در جنوب برجا گذاشته است جاییکه  شماری از بدترین رهبران آن در سطح ولایات و ولسوالیها، رابطه ی بسیار نزدیک با حکومت مرکزی دارند.

خلاصه گزارش و پیشنهادات

جنگهای شدیدی در جنوب افغانستان بیداد می کنند، حملات شورشیان از شرق بسوی ولایات پیرامون کابل نزدیک می شوند وکمپاین جدید  خشونتبار تروریست ها، مراکز شهر ها را مورد حمله قرار می دهند. حکومت دموکراتیک این کشورعجالتاً در معرض تهدید قرار ندارد اما دیگر بی تفاوت نیز بوده نمی تواند و باید دست به عمل بزند. این عمل شامل استقرار بیشتر نیروهای بین المللی در مناطقی است که جنگ جریان دارد اما شورش ها هیچگاهی تنها از طریق نظامی شکست نمی خورد و هیچگونه راه حل کوتاه مدت دیگر نیز وجود ندارد. فشار دیپلوماتیک بر حکومت پاکستان امر ضروری است و حکومت حامد کرزی باید با تلاش های جدی در رسیدگی به نارضایتی های داخلی از طریق ریشه کن ساختن فساد، کار نمودن با شورای منتخب ملی و گسترش حاکمیت قانون ذریعه ختم فر هنگ بی بازخواستی، اراده سیاسی خویش را نشان دهد. افغانستان به  تلاش های مجدد و بلند مدتی نیاز دارد تا بتواند حکومت مؤثر و منصفی راجهت تأمین امنیت واقعی برای مردم این کشور، ایجاد نماید.

وضعیت شدیداً خطرناک  کنونی محصول  جنگ های کوتاه مدت و کم هزینه ی می باشد که صلح زود گذر و کم هزینه را به همراه داشته است نه صلح پایدار. این موضوع را نباید فراموش کرد که منازعات مسلحانه چندین سال طول می کشند و اکنون باید دوباره به مردم اعتماد داده شود که اهداف سیاسي مشخص برای تأسیس حکومت فراگیر وجود دارد. مقابله علیه شورش ها باید برحاکمیت و تطبیق قانون توأم با در اولویت قراردادن اصلاح قوه قضاییه و پولیس، استوار گردد. اقدامات کوتاه مدت چون اتکا کردن به ملیشه های که از آموزش و انضباط لازم برخوردارد نیست و همچنان تکیه نمودن به قانون خشن و مقطعی مبارزه علیه تروریزم  و اعتماد کردن روی  معامله با دلالان بی اعتبار قدرت های گذشته، اهداف بلندمدت ایجاد نهاد های پایدار را تضعیف خواهند نمود. به نظر می رسد که استراتژی سیاسی برای گفتگو بطور فزاینده ی روی معامله با طالبان تمر کز می یابد و این یک نظر نیکی نیست. عامل اساسی اعاده صلح و ثبات در افغانستان در سازش با  خشونتگران تندرو نه، بلکه در بر آورده ساختن توقعات مشروع مردم  که اکثرآنها مشتاقانه از فراگرد دموکراتیزاسیون حمایت نموده اند، نهفته است.

فقدان توليدانديشه

 درسينماي افغانستان

مصاحبه ی از سمیع عطائی با عبدالملیک شفیعی. آقاي عبدالملك شفيعي مستندسازپرآوازه افغانستان است كه طي مسافرتي كه به ايران داشتند اين مصاحبه باگرايش به موضوع انديشه اجتماعي سينمادرافغانستان همراه ايشان صورت گرفته است. شفيعي حدودهشت سال مي شودكه واردفعاليت حرفه ي فلمسازي شده وتاكنون بيش از29 فلم مستند ساخته است ودرچندين جشنواره بين المللي اشتراك داشته وبرنده جوايزي نيزگرديده است.

 بخش از مصاحبه:   حرفه فلمسازي تاكنون بعنوان يك حرفه آبرومنددربين مردم به رسميت شناخته نمي شود بسياري مردم هنوزفرقي بين تصويربرداران محافل شادي شانرابافلمسازان نمي دانند ومتاسفانه نگاه آنان راجع به خانمهايي كه دراين عرصه كارمي كنند بسياربداست وشماكمترخانواده ي راپيدامي كنيدكه حاضرباشندبه دخترشان اجازه دهندتاوارداين عرصه شود.

آقاي شفيعي فرايند توليد اندیشه در سینماي افغانستان چگونه می باشد؟

سوال دشواري است چون دربد بينانه ترين شرايط، اين عمل هيچ وجود ندارد اما از اين نقطه نظر كه در توليد هر كاري تفكري وجود دارد مي توان گفت كه فرايند توليد انديشه در سينماي افغانستان بگونه ي  است كه تجربه و توليد آن بصورتهاي گوناگوني صورت مي گيرد. اگر توليد انديشه را به معني عامي كه در اول صحبت به آن اشاره كردم بگيريم در سينماي افغانستان به چند صورت انجام مي گيرد. انديشه هاي كه ريشه در ذهن و فكر سينماگر افغاني ندارد و بيشتر متاثر از جهان حافظه سينماگر افغانستاني است كه در پرتو تماشاي فلمهاي معدودي صورت گرفته است و البته وقتي براي فلمها قيد معدود مي آوريم به چند دليل است اول اينكه سينماگر افغاني با بسيار فلمهاي مطرح امروز جهان يا اصلا آشنا نيست و يا هم به آنها دست رسي ندارد و اين دست رسي نداشتن حتي مربوط به فلمهاي تاريخ سينما نيز مي گردد در درون افغانستان كمتر سينماگري را مي توان ديد كه بصورت مرتب مثلا پنج تا فلم تاريخ سينما را ديده باشد بنا بر اين جهان حافظه سينماگرا فغان را فلمهاي تشكيل مي دهدكه او به آنها بصورت آسان دست رسي داشته و البته اين فلمها نيست جز فلمهاي هندي كه عموما فلمهاي درجه ب و ج آن به افغانستان وارد مي شود و سينماگر و بيننده عادي مشتركا به آن دسترسي دارند.

انديشه هاي كه تحت تاثير چنين فضايي بوجود مي آيد انديشه صيقل يافته ي است كه بزعم سينماگر افغان براي مخاطب افغان مناسب تشخيص داده شده است ولي از نظر ساختار و تكنيك نه اينكه ابداعي صورت نمي گيرد بلكه در تقليد تقليل نيز رخ مي دهد يعني گاهي اهميتي كه يك كات و يا يك اسپشيال افكت براي سينماگر هندي دارد براي سينماگر افغان ندارد و اينگونه است كه بسياري معتقد به فقدان توليد انديشه در سينماي افغانستان هستند زيرا انديشه و تفكر بدون ابداع و نو آوري تقريبا محال مي گردد و درسينماي افغانستان چه از نظر داستان و قصه و چه ازلحاظ زبان سينما كمتر ابداعي صورت گرفته است.

نظریاتی تعداد از شهروندان بامیان در باره شورای

 ولایتی این ولایت

  تهیه و ترتیب: عبدالجمیل تابش

بخش از مصاحبه: اعضای شورای ولایتی در فکر این است که چه وقت معاش توزیع می گردد و  از کدام حزب و کدام پارتی حمایت کنند در عوض اینکه در فکر مشکلات مردم باشند و راه حل برای انها جستجو کنند در فکر این است که چه کار کنند که دل فلان ادم خوش شود و یا فلان ادم که در فلان وقت بای وی کار خوب نکرده بود جبران کند.

غلام سخی دوکاندار در شهر نو بامیان

من به یکی از کسانیکه فعلا عضو شورای ولایتی است در انتخابات شورای ولایتی رای دادم. من زمانیکه رای دادم زیاد در باره اینکه شورای ولایتی چه وظیفه دارد زیاد نمی دانستم و فقط به عنوان یک مسوولیت که دولت به ما گفته بود ما رای دادیم و به کسی رای دادم که کمی در باره وی شناخت داشتم و برداشت خوبی از ان داشتم.

فعلا نیز از رای که به ان ادم داده ام ناراض نیستم ولی هنوز چیزی را ندیده ام که شورای ولایتی ان را انجام داده باشد وشاید هیچ کار راانجام نداده است و یا شاید هم من خبر ندارم و یا شاید هم کار شان زیاد قابل توجه نبوده است.

باید بگویم که در ولایت بامیان مشکلات زیادی وجود دارد و متاسفانه در این اواخر بعضی جنجالهای را نیز در بامیان شاهد استیم واین جنجالها بر مشکلات مردم بامیان افزوده است.  در این میان شورای ولایتی اگر فعالانه عمل کند بسیار خوب است ومی تواند در حل بسیاری از مشکلات موثر وافع شود.

من از شورای ولایتی بامیان تقاضا دارم که به یاد بیاورند که نماینده های مردم استند و کسانی به اینها رای داده اند که بسیاری شان نان ندارند و لباس ندارد ودر بین مرگ وزندگی بسرمیبرند. اگر اینها این مردم را به یاد نیاورند و دنبال وابستگی های حزبی ومنطقه ای وپارتی بازی شان بگردند وخود را در مقابل مشکلات ونیازمندی های مردم مسوول احساس نکنند باید پیش وجدان شان خجالت بکشند و روزی این مردم بیچاره یخن انها را خواهند گرفت. خصوصا در مورد مشکلات که یک تعداد مردم برای مردم بامیان ایجاد می کنند و علیه یک تعداد توطیه می کنند، جدا موضع گیری کند و چهره های انهارا افشا کند و به عنوان نماینده های مردم نگزارند که انها از نام بامیان استفاده کنند و برای بامیان ومردم بامیان مشکلات ایجاد کنند. شورای ولایتی هیچ گونه هراسی نداشته باشند مردمی که به اینها رای داده اند از انها حمایت خواهند کرد تا شورای ولایتی با سرنوشت مردم بازی نکنند مردم هیچگاه با انها بی وفایی نخواهند نمود.

با فساد اداری و رشوه، برخورد جدی صورت گیرد

مصاحبه و معرفي محمد احسانی عضو شورای ولایتی بامیان

تهیه و ترتیب: عبدالجمیل تابش

بخش از مصاحبه: باکسانی که رشوه  می گیرند برخورد جدی شود نه تنها از وظیفه خود خلع شود بلکه باید جریمه سنگین شود و هم به یک مدت طولانی حبس محکموم شود تا که برای دیگران هم عبرت شود و در رسانه ها نیز اعلام شود.

لطفا خود را معرفی نمایید

اینجانب محمد احسانی فرزند صفدر علی از ولسوالی پنجاب ولایت بامیان هستم و متولد سال 1355 هستم و تحصلام علوم اسلامی دارم و در مدت 14-15 سال در حوزه علمیه قم مشغول تحصیل بودم و تا سطح فوق لیسانس علوم اسلامی درس خوادم ودر سال 1383 به عنوان مدرس در دخال غزم شدم وقبل از انهم به عنوان مبلغ در اینج هم سلا 1376  یک مدرسه عملیه اینجا تسیس کردیم وسال 1381 هم یککتاخبانه تاسیس کردیمکه اقشار مختلف جامعه از ن استفاده می کنند در سال 1376 هم در جریان جنگهای داخلی واحزاب موفق شدیم پنج شش باب مکتب دخترانه وپسرانه را در دخال تاسیس بکنیم ودر ایران هم موفق شدیم تا چهار پنج باب مکتب را برای فرزندان مهاجر ایجاد بکنیم که در داخل شهر قم  در مناطق محروم مانند سرکره ها که مردم مهاجر در انجا مشغول کابوند وهمچنین در شهرتستان کرج دوسه باب مکتب برای مهاجرین فعال کردیم و مرکز فرهنگی بنام مرکز فرهنگی ابوریحن در انجا تسیس کردیم که عده وسیعی از نونهاران و جوانان ستفاده می کردند . بعد از مجموعه این فعالیت ها وقتی زمینه کار در داخل فراهم شد با تشویق وترغیب عده از فرهنگیان عملا در مجمعی از مردم در شورای ولایتی کایدندی شدم ودر شورای ولاتی راه پیدا کرم وفعلا  ه ر اینجا فعالیت می کنم.